Dwalen en creëren
Er bestaat een grote parallel tussen de handeling van het creëren en de handeling van het ronddwalen. Door te bewegen ontsluier je andere inzichten, die zich weer tot nieuwe paden ontvouwen om te vervolgen. Het kunnen dwalen voelt als een acte de révolte, een creatieve daad.
Wat als men zich binnen dit dwalen echter richt op de dwaalbare plaats zelf? Welke dialoog ontstaat er dan tussen wandelaar en landschap? Wat vertellen zij elkaar, en in hoeverre kan dit leiden tot tastbare artefacten?
Sinds een aantal jaren richt Zwarts zich op braakliggende non-places dichtbij haar thuis, vanuit de overtuiging dat deze sites de beste voorwaarden scheppen om te dwalen. Haar huidige focus ligt op een hellingflank bij het Albertkanaal, waarbij ze voornamelijk onderzoekt welk type herkenningsstructuur (baken) hier zou passen. Via een dialoog tussen zichzelf en het landschap laat ze dit object zichzelf vormen.
Creating and wandering
There is a great parallel between the act of creating and the act of wandering. By moving you unveil new insights, which subsequently unfold into new paths to follow. Being able to wander feels like an acte de révolte, a creative act.
What if the wanderer would focus on the wanderee? What dialogue could arise between landscape and walker? What do they tell each other, and to what extent can this lead to tangible artifacts?
For the last years, Sarah-Joy has focused on derelict non-places close to her home, convinced that these sites create the most inviting conditions for wandering. Her current focus lies on a slope of the Albert Canal, where she mainly researches if a type of recognizable structure (beacon) could fit here, and how it would come about. As a dialogue between herself and the landscape, she allows this object to gradually shape itself during the process.
Presentatie Hoekkamer
19.01.24 - 03.03.24
Bureau Europa